changeΑπό : Αναδρομές σε Προηγούμενες Ζωές (κοινότητα facebook)

Δημιουργός Σελίδας: Μαρία Πινώτη

(Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)

Επιλέγουν Νάνσυ Μακρή, Άντα Καραβάνη και Κατερίνα Δεκαβάλλα

 

Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ να βλέπετε όλες τις καταστάσεις, τους ανθρώπους και τα γεγονότα με θετικό τρόπο θα σας βοηθήσει να βγείτε από τις μαζικές νοητικές φόρμες και από τα πυκνότερα επίπεδα ενέργειας, και να μπείτε στο δρόμο της χαράς σας. Μπορείτε να δώσετε σ’ εκείνους με τους οποίους σχετίζεστε την πεποίθηση ότι όλα συμβαίνουν για το καλό τους. Ακούμε συχνά τους ανθρώπους να παραπονιούνται, να λένε ότι είναι θύματα των καταστάσεων ή να μιλούν συνέχεια για τ’ αρνητικά πράγματα που τους συμβαίνουν. Η ομιλία και οι επικοινωνίες — στην τηλεόραση, στις συζητήσεις που γίνονται σ’ εστιατόρια, λεωφορεία και δημόσιους χώρους— αφορούν τις περισσότερες φορές τ’ αρνητικά πράγματα. Έχει αναπτυχθεί ένας τρόπος σκέψης και σχέσεων με τους άλλους που έχει έντονα τα χαρακτηριστικά της δικαιοσύνης, του καλού και του κακού, και η έμφαση συνήθως είναι στο τι είναι κακό. Αυτό έχει τις ρίζες του στο σύστημα των αντιθέτων που χρησιμοποιείτε, στο οποίο καθετί είναι “καλό ή κακό, θετικό ή αρνητικό, πάνω ή κάτω. Η μετατροπή των αρνητικών σε θετικά “αποτελεί μέρος της διαιώνισης και διάδοσης της πίστης στο ανώτερο καλό.

Επειδή ζείτε σ’ ένα σύστημα αντιθέτων, δεν μπορώ να μιλήσω με κατανοητό τρόπο χωρίς να χρησιμοποιήσω αυτό το πλαίσιο, έτσι θα χρησιμοποιήσω αυτό το σύστημα για να επικοινωνήσω μαζί σας. Μπορείτε ν’αναλάβετε την ευθύνη να επιμορφώσετε εκείνους με τους οποίους έρχεστε σ’ επαφή σχετικά με τους θετικούς λόγους για τους οποίους συμβαίνουν τα διάφορα γεγονότατης ζωής τους.

Αν Θέλετε ν’ Αντιληφθείτε το Ανώτερο Καλό που Συμβαίνει στη Ζωή σας.

Πρέπει να είστε Πρόθυμοι να Εγκαταλείψετε την Περιορισμένη Οπτική σας Γωνία και να

Διευρύνετε τον Τρόπο που Βλέπετε τη Ζωή.

 

Από πολλές απόψεις, το παρελθόν σας λειτουργεί σαν μια άγκυρα μέχρι να ελευθερώσετε και ν’ αφήσετε τις αρνητικές πεποιθήσεις ή τις αναμνήσεις που έχετε απ’ αυτό. Μερικοί από σας έχετε σχέσεις από το παρελθόν που αισθάνεστε ότι δεν τις χειριστήκατε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να υπάρχει κάποιος παλιός πόνος στην καρδιά σας ή ένα συναίσθημα ότι σας πρόδωσαν.

Μπορείτε να γυρίσετε πίσω και ν’ αλλάξετε τις αρνητικές αναμνήσεις, βλέποντας τα δώρα που σας έκαναν οι άλλοι και βλέποντας επίσης το καλό που κάνατε εσείς σ’ αυτούς. Τότε μεταδίδετε τηλεπαθητικά τη συγχώρεση και την αγάπη προς αυτούς τους ανθρώπους, όποια κι αν ήταν η ηλικία τους όταν τους γνωρίσατε. Μ’ αυτό τον τρόπο θα θεραπεύσετε τον εαυτό σας και τους άλλους. Η θεραπεία αυτή θα εκδηλωθεί και στο παρόν και θα σβήσει την προβολή των αρνητικών προτύπων στο, μέλλον σας.

Θ’ αρχίσω μιλώντας για το παρελθόν, γιατί πολλοί από σας έχετε αρνητικές εικόνες για τους παλιούς εαυτούς σας. Κάθε μέρα αναπτύσσεστε και εξελίσσεστε και μαθαίνετε νέους τρόπους για να χειρίζεστε την ενέργειά σας, κι όμως αν δεν υπήρχαν αυτά τα περιστατικά στο παρελθόν δε θα ήσαστε αυτοί που είστε τώρα.

Όλα όσα Συμβαίνουν Έχουν Σκοπό να σας Βοηθήσουν για να Πλησιάσετε τον Ανώτερο Εαυτό σας.

Τώρα που φτάσατε σ’ ένα νέο επίπεδο ύπαρξης μπορεί να νιώσετε τον πειρασμό να κοιτάξετε το παρελθόν σας με λύπη και πίκρα, μετανιώνοντας γι’ αυτό. Μπορεί να σκεφτείτε πολλούς ανώτερους τρόπους, τρόπους με περισσότερη αγάπη, με τους οποίους θα μπορούσατε να χειριστείτε ορισμένα πράγματα. Όμως, αυτά τα ίδια περιστατικά σας πρόσφεραν την ανάπτυξη που σας επιτρέπει τώρα να δείτε αυτούς τους καλύτερους τρόπους συμπεριφοράς. Μερικά μαθήματα μπορεί να είναι πιο οδυνηρά από άλλα, ανάλογα με το πόση προθυμία δείχνετε στο να τ’ αντιμετωπίσετε και να τα δεχτείτε.  Όταν μιλώ για μια διεύρυνση του οπτικού σας πεδίου, αναφέρομαι στην ικανότητα που σας επιτρέπει να βγαίνετε από το παρόν και να βλέπετε τη ζωή σας σαν ένα σύνολο και όχι σαν μια σειρά από ασύνδετα γεγονότα.

Όταν εγώ, κοιτάζω ένα άτομο, στέκω πάνω από ολόκληρη τη ζωή του και κοιτάζω το κάθε περιστατικό όχι σαν ένα ξεχωριστό γεγονός, αλλά σαν ένα μέρος ολόκληρου του δρόμου της ζωής.  Έχετε κι εσείς την ικανότητα να το κάνετε αυτό. Μπορεί ν’ αντιστέκεστε ή να μη θέλετε ν’ αφιερώσετε τον απαραίτητο χρόνο, κι όμως τα δώρα που σας περιμένουν είναι μεγάλα αν δεχθείτε να δείτε τη ζωή σας από μια ευρύτερη οπτική γωνία. Για να μπορέσει ο συνειδητός νους ν’ αναδιαμορφώσει κάτι προς το θετικό, πρέπει να δει την ευρύτερη εικόνα. Το πνευματικό σώμα βλέπει αυτή την ευρύτερη εικόνα. Μπορείτε να μάθετε να μπαίνετε σ’ αυτή την ευρύτερη αντίληψη και να βγαίνετε από το συναισθηματικό και νοητικό σώμα. Αυτό θα σας βοηθήσει να βλέπετε τη ζωή σας θετικά.

Το συναισθηματικό σώμα των περισσότερων ανθρώπων είναι πολύ νεώτερο από το πνευματικό ή το νοητικό τους σώμα, κι αυτό ακριβώς το σώμα είναι περισσότερο πιασμένο στο επίπεδο της πυκνής ενέργειας. Το συναισθηματικό επίπεδο των περισσότερων ανθρώπων αυτής της χώρας εξελίσσεται, αλλά είναι ακόμη νέο. Δε βοηθιέται στην εξέλιξή του από τα συστήματα πεποιθήσεων, που επικρατούν, τα οποία στηρίζονται στον φόβο και την απαισιοδοξία. Ο σκοπός μας είναι, με τη διατήρηση μιας σταθερής εστίασης στο χώρο της γαλήνης και της αγάπης, να συνεισφέρουμε και να προσφέρουμε αισιοδοξία και ελπίδα στη συναισθηματική ατμόσφαιρα και στα συστήματα πεποιθήσεων των ανθρώπων. Οι εφημερίδες και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συχνά μεταδίδουν ένα συναίσθημα καταστροφής που διαποτίζει τις νοητικές εικόνες και τους συναισθηματικούς τόνους του έθνους. Αφού μιλώ για μια αναδιαμόρφωση όλων αυτών προς το θετικό, θα προσθέσω ότι υπάρχουν θετικοί λόγοι που συμβαίνουν αυτά.

Αν δείτε τη χώρα από μια ευρύτερη οπτική γωνία, θα δείτε ότι εσείς, σαν φυλή, αλλάζετε το δρόμο στον οποίο βρίσκεστε εξαιτίας αυτών των μηνυμάτων που βασίζονται στο φόβο. Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σ’ ορισμένα είδη μηνυμάτων και οι περισσότεροι αντιδρούν στ’ αρνητικά μηνύματα που μεταδίδονται, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μηνύματα που προειδοποιούν και εκείνα που προκαλούν φόβο. Αυτή τη στιγμή εσείς, σαν φυλή, έχετε αποφασίσει ότι ο φόβος αλλάζει τους ανθρώπους πιο αποτελεσματικά από την ελπίδα. Όταν όμως αντιστραφεί η «παλίρροια», θα είναι πια καιρός για νέα μηνύματα ελπίδας και αισιοδοξίας.

Όταν κοιτάζετε γύρω σας την κοινωνία, αντιλαμβάνεστε τους τρόπους με τους οποίους μιλούν οι άνθρωποι, βλέπετε τους τρόπους με τους οποίους μαθαίνουν για την ενέργειά τους. Εκπέμπετε στους ανθρώπους την πίστη σας ότι μπορούν ν’ αναπτυχθούν με θετικούς τρόπους. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μερικά συστήματα πεποιθήσεων που αλλάζουν και θα τ ‘ αναφέρω ώστε να μπορέσετε να βοηθήσετε κι εσείς για να έρθουν πιο γρήγορα αυτά τ’ ανώτερα συστήματα πραγματικότητας.

Μια τέτοια πεποίθηση είναι ότι η ανάπτυξη έρχεται μέσα από τον πόνο, τον αγώνα και τις συγκρούσεις. Αυτή είναι η πεποίθηση που ετοιμάζεστε να εγκαταλείψετε σε μαζικό επίπεδο. Όμως, υπάρχουν πολλοί που δεν είναι ακόμη έτοιμοι να ζήσουν χωρίς πόνο και αγώνα και γι’ αυτό πρέπει να τους επιτραπεί να ζήσουν σ’ αυτή την αρένα μέχρι να θελήσουν να προχωρήσουν παρακάτω.

Υπάρχει μια μαζική πεποίθηση ότι ο εξωτερικός κόσμος είναι πιο σημαντικός από τον εσωτερικό, κι αυτή η πεποίθηση αλλάζει επίσης. Υπάρχει μια μαζική πεποίθηση στην έλλειψη, στ’ ότι δεν υπάρχουν αρκετά πράγματα για όλους. Αυτή είναι μία από τις βασικές πεποιθήσεις του πολιτισμού σας και αποτελεί πάντα μια πηγή ανταγωνισμού και συγκρούσεων ισχύος. Εδώ δεν εκφέρω κάποια αρνητική κρίση, απλώς εκφράζω την παρατήρηση ότι μερικοί άνθρωποι μαθαίνουν με ορισμένους τρόπους που κάνουν τη ζωή τους δύσκολη για τους ίδιους.

Μπορείτε να περάσετε στην πρωτοπορία των νέων νοητικών φορμών, γι’ αυτό σας επιστήνω την προσοχή στις μαζικές πεποιθήσεις μέσα στις οποίες ζείτε. Από τη στιγμή που θα τις αναγνωρίζετε, μπορείτε να διαλέξετε αν θα συμφωνείτε μαζί τους κι αν θέλετε να ζείτε μ’ αυτές ή όχι.

Είστε Διατεθειμένοι  να Πιστέψετε σε Ιδέες Αφθονίας και στην Αξία του Εσωτερικού Κόσμου, και να Μάθετε ν’ Αναπτύσσεστε Μέσα από τη Χαρά?

Αρχίζοντας με το δικό σας παρελθόν, σκεφτείτε κάποια στιγμή που σας συνέβη κάτι που δεν το καταλάβατε. Τώρα, καθώς το ξαναβλέπετε σαν ενήλικας, σαν ένας μεγαλύτερος και πιο ώριμος εαυτός, μπορείτε να καταλάβετε για ποιον ακριβώς λόγο μαγνητίσατε αυτό το περιστατικό στη ζωή σας και τι μάθατε απ’ αυτό. Καθώς κοιτάζετε το παρελθόν έχοντας μια ευρύτερη εικόνα στο νου σας, μπορείτε να δείτε πως όταν δεν αποκτούσατε αυτό που νομίζατε ότι θέλετε υπήρχε κάποιος λόγος. Το γεγονός ότι δεν το είχατε μπορεί ν’ άλλαξε το δρόμο της ζωής σας. Μπορεί αν τ’ αποκτούσατε να επιβραδυνόταν με κάποιο τρόπο η εξέλιξή σας, ή μπορεί να ήταν κάτι που το θέλατε από ένα χαμηλότερο, λιγότερο εξελιγμένο μέρος του εαυτού σας. Καθώς κοιτάζετε τις αναμνήσεις σας, καθώς επανεξετάζετε τις παλιές σχέσεις και τις σταδιοδρομίες που ακολουθήσατε (και τις οποίες ακολουθείτε ακόμη, αλλά ετοιμάζεστε να εγκαταλείψετε)  δείτε με ποιους τρόπους σας εξυπηρέτησαν.

Αυτά που έχετε τώρα δε θα ήταν εφικτά χωρίς αυτές τις εμπειρίες. Δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε κάτι αν δεν το αγαπήσετε.  Όσο περισσότερο μισείτε κάτι, τόσο περισσότερο δεσμεύεστε μαζί του, και όσο πιο πολύ το αγαπάτε τόσο πιο ελεύθεροι είστε. Έτσι, καθώς θα αγαπάτε το παρελθόν σας θ’ απελευθερώνεστε απ’ αυτό. Όταν θα μπορέσετε να σκεφτείτε την παιδική σας ηλικία και τους γονείς σας και να δείτε ότι ήταν τέλειοι για το δρόμο στον οποίο βρίσκεστε, τότε θα έχετε ελευθερωθεί από τις επιδράσεις του παρελθόντος πάνω σας. Μπορείτε να πιστέψετε ότι διαλέξατε τους γονείς σας, τις σχέσεις σας και τις σταδιοδρομίες σας για να βρεθείτε εδώ που είστε τώρα. Καθώς μετατρέπετε τις αρνητικές σας αναμνήσεις σε θετική κατανόηση, μπορείτε να προχωρήσετε ακόμη πιο γρήγορα στο νέο σας μέλλον.

Μπορείτε ν’ Απελευθερώσετε το Παρελθόν με το να τ’ Αγαπήσετε.

Κάθε φορά που σκέφτεστε μια κακή ανάμνηση που σας κάνει να λυπάστε τον εαυτό σας, ή σας κάνει να νιώθετε άσχημα για το πώς ενεργήσατε, ή σας κάνει να βλέπετε τον εαυτό σας σαν θύμα, ή να δημιουργείτε μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό σας. Σταματήστε! Δείτε τι καλό δημιουργήσατε απ’ αυτή την εμπειρία. Μπορεί να μάθατε τόσα πολλά απ’ αυτήν ώστε να μην ξαναφέρατε ποτέ αυτή τη συμπεριφορά στη ζωή σας. Μπορεί, εξαιτίας αυτής της κατάστασης, ν’ αλλάξατε το δρόμο σας. Μπορεί να σας έδωσε μια σημαντική διασύνδεση ή να σας βοήθησε ν’ αναπτύξετε νέες ιδιότητες και νέα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητά σας. Μπορεί σ’ εκείνη τη δουλειά που είχατε να εξυπηρετήσατε και να βοηθήσατε πολλούς ανθρώπους, Οι γονείς σας μπορεί ν’ ανέπτυξαν τη δύναμη ή τη θέλησή σας δημιουργώντας σας εμπόδια.

Για παράδειγμα, εκείνοι που θέλουν να κάνουν γερούς μυς σηκώνουν βάρη.. Οι γονείς σας μπορεί να λειτούργησαν σαν ένα «βάρος» το οποίο «σηκώνατε» για ν’αναπτύξετε την εσωτερική σας δύναμη. Όλα όσα έγιναν στο παρελθόν σας, ήταν για το καλό σας. Αν μπορούσατε να πιστέψετε ότι το σύμπαν είναι φιλικό, ότι σας βοηθά πάντα να δημιουργήσετε τ’ ανώτατο καλό σας, θα ζούσατε μια ζωή με περισσότερη γαλήνη και ασφάλεια.

Κοιτάξτε την τωρινή σας ύπαρξη. Αν θέλετε να δείτε την ευρύτερη εικόνα, μπορείτε να καθίσετε και να φανταστείτε ότι πηγαίνετε στο μέλλον. Αν αντιμετωπίζετε μια νέα πρόκληση για την οποία δεν έχετε αποκτήσει ακόμη τις απαραίτητες ικανότητες. Φανταστείτε ότι πηγαίνετε στο μέλλον σας και έλκετε στον εαυτό σας τη γνώση που έχει αυτός ο μελλοντικός- εαυτός.Μπορεί να μην έρθει στη συνειδητή αντίληψή σας μέχρι τη στιγμή που θα τη χρειαστείτε, αλλά η ενέργεια και η γνώση που μπορεί να σας στείλει ο μελλοντικός εαυτός σας μπορεί να κάνει να φαίνονται πολύ πιο εύκολα αυτά που περνάτε σήμερα. Αν αντιμετωπίζετε αποφάσεις ή προβλήματα, φανταστείτε τον εαυτό σας σε πέντε χρόνια από τώρα να θυμάται τη σημερινή μέρα και να βλέπει την ευρύτερη εικόνα.

Μετά συνδεθείτε μ’ αυτό τον εαυτό τού μέλλοντος, γιατί αν δείτε τα πράγματα απ’ αυτή την οπτική γωνία θα είναι πολύ πιο απλό ν’ αποφασίσετε τι πρέπει να κάνετε  σήμερα.  Μπορείτε  ακόμη να φανταστείτε ότι είστε αυτός ο μελλοντικός εαυτός, και μιλήστε στο σημερινό εαυτό σας από τη μελλοντική οπτική γωνία. Μπορείτε να επινοήσετε κάποια πράγματα με τη φαντασία σας, να πείτε στον εαυτό σας γιατί περνάτε αυτά που περνάτε και να επιβεβαιώσετε στον τωρινό εαυτό σας πως όλα όσα συμβαίνουν είναι σωστά. Ο μελλοντικός εαυτός σας είναι πραγματικός και μόνο ο χρόνος είναι εκείνος που τον χωρίζει από σας. Μπορεί να σας μιλήσει και να σας  βοηθήσει να  βρείτε τι πρέπει να κάνετε τώρα, πώς να πάτε εκεί που θέλετε ακόμη πιο γρήγορα.

Όταν φαντάζεστε το Μέλλον σας, μη Νομίζετε ότι θα Είστε όπως Είστε Τώρα.

Θα είστε πιο εξελιγμένοι, πιο σοφοί, πιο αναπτυγμένοι. Τα προβλήματα που υπάρχουν τώρα στη ζωή σας θα έχουν λυθεί. Τα προβλήματα δημιουργούν ένα σημείο εστίασης της προσοχής. Χαρακτηρίζονται προβλήματα επειδή δεν έχετε ακόμη τη λύση, ούτε και έχει ενεργοποιηθεί ή ωριμάσει εκείνο το νέο μέρος του εαυτού σας που γνωρίζει πώς ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κατάσταση.

Συχνά δημιουργείτε προβλήματα για να παράγετε νέες μορφές συμπεριφοράς και να εξελίξετε κάποια μέρη του εαυτού σας. Μπορείτε να το κάνετε αυτό χωρίς να δημιουργείτε κρίσιμες καταστάσεις, δίνοντας προσοχή στους ψιθύρους του νου σας κι αφιερώνοντας κάποιο χρόνο στο να φαντάζεστε το μέλλον.  Μπορείτε να έλξετε προς τον εαυτό σας νέες εικόνες τού ποιοι θέλετε να είστε, αλλά πρέπει επίσης να είστε πρόθυμοι ν’ αφήσετε να φύγουν από τη ζωή σας εκείνες οι καταστάσεις και τα πράγματα που δεν ταιριάζουν μ’ αυτές τις εικόνες.

Το συναισθηματικό σώμα έχει να κερδίσει τα περισσότερα από την αναδιαμόρφωση της ζωής σας προς το θετικό, γιατί κάθε φορά που λέτε μια αρνητική λέξη στον εαυτό σας, ή θεωρείτε ότι έχετε άδικο, το συναισθηματικό σας σώμα αλλάζει τις δονήσεις του και η ενέργειά σας μειώνεται. Όταν η δόνηση γίνει πιο χαμηλή, αλλάζει ο μαγνητισμός σας κι αρχίζετε να έλκετε ανθρώπους και γεγονότα που μεγαλώνουν αυτή τη μείωση της ενέργειας. 

Από τη στιγμή που θ’ αναλάβετε την ευθύνη και θα συντονίσετε την αντίληψή σας μ’ ανώτερες σκέψεις, δημιουργώντας χαρμόσυνες εικόνες στο νου σας, μπορείτε να εξυψώσετε τις δονήσεις του συναισθηματικού σας σώματος. Τότε θα θέλετε να συνεισφέρουν σ’ αυτά τα υψηλά συναισθήματα και τ’ άλλα άτομα της ζωής σας, αλλά και να τα μοιράζονται μαζί σας. Αν όμως δείτε ότι οι γνωστοί σας νιώθουν συνέχεια κατάθλιψη ή θυμό ή αρνητικά συναισθήματα, ρωτήστε τον εαυτό σας ποια πεποίθηση έχετε η οποία λέει ότι  είναι καλό για σας να βρίσκεστε σ’ αυτό προσωπικό περιβάλλον.

Οι περισσότεροι από σας έχετε συνήθειες και πρότυπα στις προσωπικές σας σχέσεις που επαναλαμβάνονται, ανεξάρτητα από τα άτομα με τα οποία είστε. Αν είστε πρόθυμοι ν’ αφήσετε να φύγουν από τη ζωή σας αυτά τα πρότυπα, θα βρείτε πολλούς νέους τρόπους για να βαθύνετε τους δεσμούς ανάμεσα στον εαυτό σας και τους άλλους. Αν εστιαστείτε σε κάτι αρνητικό μαζί με κάποιον άλλο, μπορείτε να το κάνετε ακόμη μεγαλύτερο. Τα πράγματα που λειτουργούσαν πριν στη σχέση σας, θ’ αρχίσουν να μη λειτουργούν. Από την άλλη μεριά, αν εστιαστείτε στο να βγάζετε το καλό στους άλλους, στο να βλέπετε την ομορφιά τους και να τους μιλάτε σχετικά με το τι σας αρέσει πάνω τους, θα δείτε ότι οι τομείς που σας δημιουργούσαν , προβλήματα θ’ αρχίσουν επιλύνονται, παρ όλο που δεν έχετε δουλέψει απευθείας πάνω στο να βρείτε λύσεις. Όσο περισσότερο εστιάζεστε στα προβλήματα που υπάρχουν ανάμεσά σας, ή στ’ αρνητικά που έχουν οι άλλοι, τόσο περισσότερο οι σχέσεις θα παίρνουν τον  κατήφορο. (Όταν οι άνθρωποι συναντιούνται για πρώτη φορά, είναι τόσο πολύ εστιασμένοι στα καλά που έχει ο καθένας ώστε λέμε ότι τα βλέπουν όλα ρόδινα. Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς στους γύρω του, γιατί όταν προσέχουμε το καλό στους άλλους τους βοηθάμε να το δημιουργήσουν.

 

Το ν’ Αγαπάμε τους άλλους Σημαίνει ότι Δεσμευόμαστε να Διατηρούμε μια Ανώτερη Εικόνα γι’ Αυτούς, ακόμη κι όταν Αρχίσουν να μας Φθείρουν ο Χρόνος και η Οικειότητα.

 

Πολλοί από σας, όταν βλέπετε ότι κάποιο άλλο άτομο, ή το πρόσωπο που αγαπάτε, ή κάποιος φίλος σας, διαφέρει από σας σε κάτι, μπαίνετε σε μια σειρά από συγκρούσεις ισχύος για ν’ αντιμετωπίσετε αυτό το χαρακτηριστικό.  Αν αντί να το κάνετε αυτό δεχτείτε τον τρόπο που βλέπει ο άλλος τον κόσμο, κι ότι ο τρόπος αυτός είναι απλά διαφορετικός από το δικό σας, δε θα χρειαστεί να κάνετε τίποτε άλλο από το να τον αγαπάτε. Δε χρειάζεται να πείσετε τους άλλους ότι έχετε δίκιο, γιατί αυτό σας εμπλέκει απλώς σε συγκρούσεις ισχύος μαζί τους.

Ούτε και χρειάζεται να πειστείτε ότι έχουν αυτοί δίκιο. Το να είστε θετικοί δε σημαίνει ότι είστε τυφλοί. Σημαίνει να είστε πρόθυμοι να δείτε το καλό στους άλλους και να εστιάζετε την προσοχή σας μακριά από εκείνα τα στοιχεία των άλλων που είναι λάθος (για σας) ή διαφορετικά από τα δικά σας.

Όσο περισσότερο επισημαίνετε στους άλλους σε ποια σημεία είναι κακοί ή έχουν άδικο, τόσο μεγαλώνετε την ανασφάλειά τους, και απ’ αυτή τη βάση της ανασφάλειας δημιουργείτε και μεγεθύνετε τα προβλήματα στα οποία εστιάζεστε.  Μπορείτε να λέτε σ’ όλους πόσο καλοί είναι, και να τους βοηθάτε ν’ αναγνωρίζουν πόσο πολύ αναπτύσσονται. Κάθε φορά που παραπονιούνται για κάποιο πρόβλημα ή για κάτι που δεν πάει καλά, μπορείτε να τους βοηθήσετε να δουν με ποιον τρόπο τους βοηθά αυτή η κατάσταση, επισημαίνοντας τις θετικές αλλαγές που τους δίνει και τα μαθήματα που τους διδάσκει.

Μπορεί να θεωρείτε τη δουλειά σας, ή την έλλειψη δουλειάς, σαν ένα πρόβλημα, ή να θέλατε να ξεφύγετε από κάποια καριέρα, ή να μπορούσατε να δημιουργήσετε κάποια άλλη. Ο ανώτερος εαυτός σας πάντα σας προσέχει. Σας παρακολουθεί συνεχώς για να δει αν οι στάσεις σας, αν αυτό που είστε στο επίπεδο της προσωπικότητας, στο συναισθηματικό και στο σωματικό επίπεδο, είναι αρκετά αναπτυγμένο για ν’ αποκτήσετε αυτά που θέλετε. Αν δει ότι δεν είστε έτοιμοι, θα σας περάσει σε μια παράλληλη πορεία για όσο διάστημα θ’ αναπτύσσει εκείνα τα μέρη σας που χρειάζονται ανάπτυξη. Μπορεί να χρειάζεστε ορισμένες ικανότητες, να γνωρίσετε νέους ανθρώπους ή ν’ αλλάξετε το περιβάλλον σας.  

O Ανώτερος Εαυτός σας θα σας Οδηγήσει προς τη Σωστή Κατεύθυνση, Ώστε να Μπορέσετε να Κάνετε τις Αλλαγές που Ζητάτε, ή ν’ Αποκτήσετε αυτά που Θέλετε.

Αν δείτε τα πράγματα από μια ευρύτερη οπτική γωνία, θα καταλάβετε ότι αυτά που σας συμβαίνουν τώρα σας προετοιμάζουν για ακόμη περισσότερα. Αν ακούσετε κάποιον να παραπονιέται αυτή τη βδομάδα, πείτε του απλώς, «Σταμάτα». Μάθετε να χρησιμοποιείτε τη φωνή σας για να σταματάτε την ενέργεια των άλλων όταν περνούν σ εσάς τα παράπονά τους. Αν ακούτε τα παράπονα των γύρω σας, αν ακούτε την αρνητικότητά τους, βάζετε τον εαυτό σας σε μια θέση στην οποία επηρεάζεστε από τη χαμηλότερη ενέργειά τους. Δε χρειάζεται να τους ακούτε. Όταν σταματάτε τους ανθρώπους που σας αφηγούνται τις ιστορίες τους, και ιδιαίτερα όταν οι ιστορίες αυτές δεν είναι καλές, τους βοηθάτε να βγουν από την αρνητική κατάσταση. Παρακολουθήστε τούς γύρω σας αυτή τη βδομάδα. Μήπως μιλούν ασταμάτητα για τα προβλήματα της ζωής του? Αν ναι, αυτό σημαίνει ότι συνδέεστε μαζί τους στο επίπεδο της προσωπικότητας, ενώ θα μπορούσατε να σχετιστείτε μαζί τους μ’ έναν ανώτερο τρόπο.

Ρωτήστε τους τι θέλουν και πού πηγαίνουν. Ποιος είναι ο ανώτερος σκοπός που μπορούν να δημιουργήσουν? Επανεστιάστε τους στα θετικά στοιχεία και τότε, θα κάνετε αυτόματα το ίδιο και στη δική σας ενέργεια. Αυτή τη βδομάδα να είστε πρόθυμοι ν’ ακούσετε με προσοχή όποιον βρίσκεται στο δρόμο σας. Ακούστε τις συζητήσεις που γίνονται σε δημόσιους χώρους. Αν προσέξετε ότι δεν είναι θετικές, συντονίστε αλλού την προσοχή σας ώστε να μην τις αντιλαμβάνεστε. 

Αλλά πρώτα, στείλτε τους νοητικά τη σκέψη ότι το επίπεδο εξέλιξης στο οποίο βρίσκονται θα εξυψωθεί περισσότερο και στείλτε τους αγάπη επειδή είναι αυτοί που είναι.  Προσέξτε την τηλεόραση, τις εφημερίδες και τα βιβλία που διαβάζετε — χρησιμοποιούν θετικές λέξεις? Ανεβάζουν την ενέργειά σας ή σας κατεβάζουν πιο χαμηλά και φυτεύουν αρνητικές εικόνες στο νου σας? Είστε απόλυτα ελεύθεροι να επιλέξετε τι διαβάζετε και τι ακούτε. Κανείς δε σας αναγκάζει να κάνετε τίποτα. Αυτή τη βδομάδα χρησιμοποιήστε αυτή την ελευθερία, και την ελεύθερη βούληση, για να βάλετε τον εαυτό σας στ’ ανώτερο και πιο επιβοηθητικό περιβάλλον που μπορείτε να δημιουργήσετε. Παρατηρήστε και παρακολουθήστε από ποιο επίπεδο έρχονται οι άλλοι άνθρωποι. Θα δείτε ότι έχετε να προσφέρετε πολλά βοηθώντας τούς άλλους ν’ ανέβουν σ’ έναν υψηλότερο χώρο. Μάθετε ότι μπορείτε να μεταφέρετε φως και να το δώσετε σ’ όλους τους ανθρώπους με τους οποίους έρχεστε σ’ επαφή.

Καλό Καλοκαίρι

Σας ενημgiatroi tou kosmouερώνουμε για τις πραγματικά μεγάλες ανάγκες των Γιατρών του Κόσμου σε φαρμακευτικό υλικό.

 

Λίστα φαρμάκων - Εισπνεόμενα 

 

Synbicort

Spiriva

Seretide

Rollenium

Foradil

Aerolin

Clopidogrel 75mg

Omeprazole 20mg

Glucophage 850mg ή 1000mg

Dianicron MR 30mg

Diovan 80mg ή 160mg ή 320mg

 

syllogi farmakwnΗ δράση για την συλλογή τροφίμων και φαρμάκων για τους συνανθρώπους μας ολοκληρώθηκε ως εκδήλωση.

Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν με τις ευγενικές τους προσφορές.

Οι ανάγκες όμως δυστυχώς συνεχίζουν να υπάρχουν και μάλιστα με αυξητική τάση.

Οπου το κράτος απουσιάζει πρέπει εμείς οι απλοί πολίτες να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες που ανακουφίζουν συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε δυσχερή θέση.

angels in america smallΤου Δημήτρη Χωματά

Πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν την 1/12/2010

Επεινα αμέριμνος τον καφέ μου στο καναπέ του σαλονιού μου παρακολουθώντας τηλεόραση,χωρίς να μπορώ να φανταστώ το τι με περίμενε εκείνη την ημέρα.

1η Δεκεμβρίου.

Περίεργη μέρα.Ξύπνησα το πρωί έχοντας μια αίσθηση ανησυχίας.

Αυτή η αίσθηση πως κάτι θα συμβεί και πως δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο.

picture 1Dr. Wayne Dyer

Επιλογή, επιμέλεια, και μετάφραση

Νάνσυ Μακρή, Κατερίνα Δεκαβάλα, Αντα Καραβάνη.

Σε κάθε σχέση όπου δύο άνθρωποι γίνονται ένα, το τελικό αποτέλεσμα είναι δύο μισοί άνθρωποι.

Η εγκατάλειψη της “ψυχολογικής ασφάλειας είναι μια απ’ τις δυσκολότερες υποχρεώσεις της ζωής. Η οχιά της εξάρτησης τρυπώνει στη ζωή με πάρα πολλούς τρόπους και η ολοκληρωτική εξόντωσή της γίνεται ακόμη δυσκολότερη εξαιτίας των αναρίθμητων ανθρώπων που ωφελούνται από την “ψυχολογική εξάρτηση” του άλλου. Ψυχολογική ανεξαρτησία σημαίνει ολοκληρωτική ελευθερία από όλες τις υποχρεωτικές σχέσεις κι απουσία μιας ετεροκατευθυνόμενης συμπεριφοράς. Σημαίνει να είσαι ελεύθερος από την υποχρέωση να κάνεις κάτι που ποτέ δεν θα διάλεγες, αν δεν υπήρχε αυτή η σχέση.

Η εγκατάλειψη της ασφάλειας γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη, επειδή η κοινωνία μας διδάσκει ότι πρέπει να ικανοποιούμε ορισμένες προσδοκίες στις συγκεκριμένες σχέσεις με γονείς, παιδιά, πρόσωπα κύρους και εραστές.

Εγκαταλείπω την ασφάλεια σημαίνει ότι αποκτώ το δικό μου πρόσωπο, ότι ζω και επιλέγω τις συμπεριφορές που θέλω. Δεν σημαίνει ρήξη με οποιαδήποτε έννοια του όρου. Αν απολαμβάνετε τον τρόπο που συνεργάζεστε με κάποιον, χωρίς να παρεμβαίνει στους δικούς σας στόχους, τότε είναι κάτι πολύτιμο για σας που δεν χρειάζεται να το αλλάξετε. Ψυχολογική εξάρτηση, από την άλλη, σημαίνει ότι βρίσκεστε σε σχέσεις που δεν επιτρέπουν επιλογές, σε σχέσεις οι οποίες σας υποχρεώνουν να είστε κάτι που δεν θέλετε κι ότι δυσανασχετείτε με τον τρόπο που σας αναγκάζουν να συμπεριφέρεστε. Αυτό είναι το κέντρο τούτης της λαθεμένης ζώνης, που συγγενεύει με την αναζήτηση της έγκρισης που εξετάσαμε στο Κεφάλαιο 3. Η επιθυμία για κάποιο είδος σχέσης δεν είναι κάτι επιβλαβές. Αλλά, αν τη χρειάζεστε ή σας εξαναγκάζουν σ’ αυτή, με συνέπεια να νιώθετε αγανάκτηση, τότε βρίσκεστε στην περιοχή της ηττοπάθειας. Έτσι, μάλλον ο καταναγκασμός είναι που δημιουργεί το πρόβλημα, παρά η ίδια η σχέση. Ο καταναγκασμός τρέφει την ενοχή και την εξάρτηση, ενώ η επιλογή ενδυναμώνει την αγάπη και την ανεξαρτησία. Σε μια ψυχολογικά εξαρτημένη σχέση δεν υπάρχει επιλογή, με συνέπεια να επικρατεί πάντα αγανάκτηση και κακή διάθεση.

Ψυχολογικά ανεξάρτητος σημαίνει να μη χρειάζεσαι τους άλλους. Δεν λέω να μη θέλεις τους άλλους, αλλά να μη τους χρειάζεσαι. Από τη στιγμή που χρειάζεσαι, γίνεσαι ευάλωτος, σκλάβος. Αν αυτός που χρειάζεσαι φύγει, αλλάξει γνώμη, πεθάνει, τότε αναγκάζεσαι να ακινητοποιηθείς, συντρίβεσαι ή ακόμη και πεθαίνεις. Η κοινωνία όμως διδάσκει να είμαστε ψυχολογικά εξαρτημένοι από ένα πλήθος συγγενών, ξεκινώντας από τους γονείς, και ν’ ανοίγουμε το στόμα περιμένοντας να μας ταΐσουν – σαν αφτέρουγα πουλιά – οι οποιεσδήποτε σημαντικές μας σχέσεις. Όσο νιώθετε υποχρεωμένοι να κάνετε κάτι, επειδή αυτό περιμένουν από σας σε μια ιδιαίτερή σας σχέση -κι αν το κάνετε αγανακτείτε ή αν δεν το κάνετε νιώθετε ενοχή – τότε μπορείτε να λογαριάζετε τον εαυτό σας μέσα σ’ αυτή τη λαθεμένη ζώνη.

 

Η απάλειψη της εξάρτησης αρχίζει από την ίδια σας την οικογένεια, από τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς σας ασχολούνταν μαζί σας όταν ήσασταν παιδιά και από τον τρόπο που μεταχειρίζεστε τα δικά σας παιδιά σήμερα. Πόσες φράσεις ψυχολογικής εξάρτησης κουβαλάτε μέσα σας σήμερα; Πόσες απ’ αυτές επιβάλλετε στα παιδιά σας;

Η παγίδα της εξάρτησης στην ανατροφή των παιδιών και στην οικογένεια.

Ο Γουώλτ Ντίσνεϊ γύρισε μια υπέροχη ταινία εδώ και μερικά χρόνια, με τίτλο «Η αρκούδα της εξοχής». Αναφερόταν σε μια αρκούδα και στα δυο μωρά της κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Η μαμά-αρκούδα δίδασκε τα μωρά της πώς να κυνηγούν ψάρια και να σκαρφαλώνουν στα δέντρα. Τα δίδασκε πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους όταν αντιμετωπίζουν κίνδυνο. Μια μέρα, η μαμά-αρκούδα για δικούς της ενστικτώδεις λόγους αποφάσισε πως ήταν καιρός να φύγει. Ανάγκασε τα παιδιά της να σκαρφαλώσουν σ’ ένα δέντρο και, χωρίς καν να κοιτάξει πίσω της, έφυγε. Για πάντα! Σύμφωνα με το αρκουδίσιο της μυαλό, είχε εκπληρώσει τη γονεϊκή της υποχρέωση. Δεν δοκίμασε να εκμεταλλευτεί τα παιδιά της, επιβάλλοντάς τους να την επισκέπτονται κάθε δεύτερη Κυριακή. Δεν τα κατηγόρησε για αγνωμοσύνη ούτε τ’ απείλησε ποτέ ότι θα πάθει νευρική κρίση αν την απογοήτευαν. Απλούστατα τ’ άφησε κι έφυγε. Μέσα σ’ ολόκληρο το ζωικό βασίλειο, η ανατροφή των παιδιών συνίσταται στη διδασκαλία των αναγκαίων δεξιοτήτων, ώστε να γίνουν ανεξάρτητα και να πάρουν μόνα τους το δρόμο τους. Στα ανθρώπινα πλάσματα το ένστικτο είναι το ίδιο, δηλαδή θέλουμε να είμαστε ανεξάρτητοι, αλλά η νευρωτική ανάγκη να κατέχουμε τον άλλο και να ζούμε τη ζωή μας μέσα από τη ζωή των παιδιών μας φαίνεται να επικρατεί κι ο σκοπός ν’ αναθρέψουμε ένα παιδί για να γίνει ανεξάρτητο μετατρέπεται στην ιδέα ν’ αναθρέψουμε τα παιδιά μας για να κρατηθούμε από πάνω τους.

Τι θέλετε για τα παιδιά σας; Θέλετε ν’ αποκτήσουν αυτοεκτίμηση κι αυτοπεποίθηση, να είναι απαλλαγμένα από νευρώσεις, ολοκληρωμένα κι ευτυχισμένα; Φυσικά και το θέλετε. Αλλά τι κάνετε για να εξασφαλίσετε ένα τέτοιο αποτέλεσμα; Μόνο αν είστε κι εσείς έτσι, θα το καταφέρετε. Τα παιδιά μαθαίνουν από τη συμπεριφορά των προτύπων τους. Αν είστε γεμάτοι ενοχές και ανεκπλήρωτοι και λέτε στα παιδιά σας να γίνουν το αντίθετο, τότε πλασάρετε ένα σκάρτο προϊόν. Αν έχετε χαμηλή εκτίμηση για τον εαυτό σας, τότε θα διδάξετε στα παιδιά σας να υιοθετήσουν κι αυτά την ίδια στάση. Και κάτι ακόμη πιο ενδεικτικό: αν τοποθετείτε τα παιδιά σας σε μια πιο σημαντική θέση απ’ τον εαυτό σας, δεν τα βοηθάτε, απλούστατα τα διδάσκετε να τοποθετούν τους άλλους πιο ψηλά απ’ τον εαυτό τους και να μένουν πίσω, ανολοκλήρωτα. Τι ειρωνεία, ε; Δεν μπορείτε να προσφέρετε αυτοπεποίθηση στα παιδιά σας πρέπει να την αποκτήσουν έχοντας εσάς ως υπόδειγμα ζωής. Μόνο αν θεωρείτε τον εαυτό σας πολύ σημαντικό και αν δεν θυσιάζεστε πάντα για χάρη των παιδιών σας, θα τα διδάξετε να έχουν αυτοπεποίθηση και σιγουριά στον εαυτό τους. Αν θυσιάζεστε, προσφέρετε ως πρότυπο τη συμπεριφορά της θυσίας. Και τι σημαίνει αυτού του είδους η συμπεριφορά; Σημαίνει να τοποθετείτε τον εαυτό σας πιο χαμηλά απ’ τους άλλους, να μη σας αρέσει ο εαυτός σας, να ζητάτε την έγκριση των άλλων κι ένα σωρό άλλες λαθεμένες συμπεριφορές. Ενώ το να κάνετε κάτι για τους άλλους είναι καμιά φορά υπέροχο, αν αυτό γίνεται σε βάρος του εαυτού σας, τότε απλούστατα διδάσκετε στους άλλους το ίδιο είδος συμπεριφοράς που εκτρέφει την αγανάκτηση.

Από την πρώτη στιγμή της ζωής τους τα παιδιά θέλουν να κάνουν πράγματα μόνα τους. «Μπορώ να το κάνω μόνος μου!» «Κοίτα, μαμά, μπορώ να το κάνω χωρίς βοήθεια», «Τρώω μόνος μου». Συνεχώς μας δίνουν τέτοια μηνύματα και παρ’ όλο που η εξάρτηση είναι μεγάλη αυτά τα πρώτα χρόνια, συνοδεύεται από μια εμφανή παρόρμηση προς την αυτονομία, σχεδόν από την πρώτη μέρα.

Η τετράχρονη Ρωξάνη πάντα τρέχει στη μαμά και στον μπαμπά όταν χτυπήσει ή όταν χρειάζεται κάποια συναισθηματική υποστήριξη. Αρχίζει και αποκαλύπτει την ψυχή της όταν φτάσει γύρω στα δέκα. Ενώ θέλει να τη θεωρούν μεγάλο κορίτσι («Κουμπώνω μόνη μου το παλτό μου»), θέλει μαζί και την υποστήριξη ενός όλο φροντίδα γονιού («Κοίτα, μαμά, γρατσούνισα το γόνατο μου και μάτωσε»). Η εικόνα κι η αντίληψη για τον εαυτό της αναπτύσσεται μέσα από τις απόψεις των γονιών της και των άλλων σημαντικών προσώπων στη ζωή της. Τώρα η Ρωξάνη είναι δεκατεσσάρων χρονών. Έρχεται στο σπίτι κλαίγοντας γιατί καβγάδισε με το φίλο της και τρέχει να κλειστεί στο δωμάτιο της χτυπώντας την πόρτα πίσω της. Η μαμά πηγαίνει να τη βρει και ζητεί να της τα πει όλα, με το χαρακτηριστικό, όλο φροντίδα τρόπο της. Αλλά τώρα ακούει τη Ρωξάνη να της λέει σε πολύ σοβαρό τόνο: «Δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό. Άφησέ με μόνη». Αντί η μαμά να καταλάβει πως τούτη η μικρή σκηνή αποτελεί απόδειξη ότι υπήρξε αποτελεσματική μητέρα κι ότι η μικρή Ρωξάνη, που πάντα έλεγε όλα της τα προβλήματα στη μαμά, τώρα πια τα επεξεργάζεται μόνη της (συναισθηματική ανεξαρτησία), η μαμά στενοχωριέται. Δεν είναι έτοιμη να φύγει, ν’ αφήσει τη Ρωξάνη να λειτουργήσει με το δικό της ανεξάρτητο τρόπο. Εξακολουθεί να βλέπει τη Ρωξάνη μέσα στην ίδια φωλιά όπου βρισκόταν μόλις πριν από λίγο καιρό. Αλλά, αν η μαμά επιμείνει και πιέσει τη Ρωξάνη, θα ξυπνήσει μέσα της τεράστια αγανάκτηση.

Η επιθυμία του παιδιού να φύγει από τη φωλιά είναι πολύ ισχυρή. Αλλά όταν η ιδιοκτησία κι η θυσία είναι το λάδι της οικογενειακής μηχανής, η φυσική πράξη της φυγής μετατρέπεται σε κρίση. Η εγκατάλειψη της φωλιάς μέσα σε μια ψυχολογικά υγιή ατμόσφαιρα δεν επιτρέπει ούτε κρίσεις ούτε αναστάτωση είναι η φυσική συνέπεια μιας αποτελεσματικής ζωής. Αλλά αν η ενοχή κι ο φόβος της απογοήτευσης χρωματίζουν την εγκατάλειψη της φωλιάς, τότε θα συνεχιστούν σ’ ολόκληρη τη ζωή, και καμιά φορά ως το σημείο ο γάμος να γίνεται μάλλον μια γονεϊκή σχέση παρά μια σχέση ισότιμων ατόμων.

Ποιοι είναι λοιπόν οι γονεϊκοί σας στόχοι και πού αποσκοπεί η δημιουργία μιας αποδοτικής τωρινής σχέσης με τους ίδιους τους γονείς σας; Σίγουρα, η οικογένεια είναι μια σημαντική μονάδα μέσα στην αναπτυξιακή διαδικασία, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι μόνιμη. Δεν θα έπρεπε να είναι φορέας ενοχής και νευρώσεων όταν τα διάφορα μέλη της κάνουν διαβήματα συναισθηματικής ανεξαρτησίας. Μπορεί να έχετε ακούσει γονείς να λένε: «Έχω το δικαίωμα να κάνω το παιδί μου αυτό που θέλω». Αλλά ποια είναι η ανταμοιβή για μια τέτοια κυριαρχική στάση; Το μίσος, η αγανάκτηση, ο θυμός και η όλο απογοήτευση ενοχή, όταν το παιδί θα μεγαλώσει. Αν εξετάσετε αποδοτικές σχέσεις γονέων-παιδιών που δεν έχουν μεταξύ τους απαιτήσεις κι υποχρεώσεις, θ’ ανακαλύψετε γονείς που μεταχειρίζονται τα παιδιά τους σαν φίλους τους. Αν ένα παιδί ρίξει τη σάλτσα στο τραπέζι, δεν θα του πουν: «Γιατί δεν προσέχεις ό,τι κάνεις; Τι αδεξιότητα είναι αυτή;» Αντί γι’ αυτό θα δείτε να συμπεριφέρονται όπως στην περίπτωση ενός φίλου που θα πάθαινε το ίδιο: «Δεν πειράζει! Μπορώ να σε βοηθήσω;» Καμιά αυθαιρεσία επειδή τα παιδιά είναι δικά τους, αλλά σεβασμός στην αξιοπρέπεια του παιδιού. Ακόμη θ’ ανακαλύψετε ότι οι αποτελεσματικοί γονείς ενισχύουν την ανεξαρτησία παρά την εξάρτηση και δεν δημιουργούν καμιά σκηνή όταν εκδηλωθεί η φυσιολογική επιθυμία του παιδιού γι’ ανεξαρτησία.

 

Διαφορές μεταξύ εξαρτημένων κι ανεξάρτητων οικογενειών

Στις οικογένειες που είναι δομημένες στη βάση της ανεξαρτησίας, η κίνηση ν’ αποκτήσει κανείς τη δική του ταυτότητα θεωρείται ομαλή κι όχι πρόκληση κατά του κύρους κάποιων. Δεν δίνεται έμφαση στην προσκόλληση ή την ανάγκη. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν απαιτείται από το παιδί πίστη κι υποταγή, μόνο και μόνο επειδή είναι μέλος της οικογένειας. Το αποτέλεσμα είναι τα μέλη της οικογένειας να θέλουν να είναι μαζί κι όχι να το θεωρούν υποχρέωσή τους. Υπάρχει επίσης σεβασμός για την απομόνωση του άλλου, χωρίς να ζητείται από τα μέλη να μοιράζονται τα πάντα μεταξύ τους. Σε οικογένειες όπως αυτές η γυναίκα έχει τη δική της ζωή, εκτός από το να είναι μητέρα και σύζυγος. Θα προσφέρει στα παιδιά της ένα πρότυπο αποτελεσματικής ζωής αντί να ζει για τα παιδιά της και μέσα από αυτά. Οι γονείς νιώθουν ότι η ευτυχία τους είναι καθοριστική, γιατί χωρίς αυτή δεν μπορεί να υπάρξει αρμονία στην οικογένεια. Έτσι οι γονείς μπορούν να βγαίνουν έξω πότε- πότε και να μη νιώθουν υποχρεωμένοι να βρίσκονται πάντα κοντά στα παιδιά τους. Η μητέρα δεν είναι σκλάβα, γιατί δεν θέλει ούτε τα παιδιά της (ιδιαίτερα τα κορίτσια) να γίνουν το ίδιο. Και δεν θέλει να ‘ναι ούτε η ίδια. Δεν νιώθει ότι πρέπει να είναι εκεί όλη την ώρα για να ικανοποιεί κάθε ανάγκη του παιδιού της. Νιώθει ότι μπορεί να εκτιμήσει τα παιδιά της και το αντίθετο, πολύ περισσότερο αν η ίδια είναι ολοκληρωμένος άνθρωπος και συμβάλλει στην οικογένειά της, στην κοινότητα όπου ζει και στον πολιτισμό πάνω σε ισότιμη βάση με τους άντρες.

Σ’ αυτού του είδους την οικογένεια δεν υπάρχει ίχνος εκμετάλλευσης μέσω της ενοχής ή των απειλών για να κρατηθούν τα παιδιά εξαρτημένα κι υπεύθυνα απέναντι στους γονείς. Άλλωστε, οι γονείς είναι αρκετά απασχολημένοι με τον εαυτό τους, ώστε να κάθονται περιμένοντας τα παιδιά και τα εγγόνια τους να τους προσφέρουν ένα λόγο ύπαρξης. Αυτοί οι γονείς δεν πιστεύουν ότι μπορούν ν’ απαλλάξουν τα παιδιά τους απ’ όλες τις δυσκολίες που θα συναντήσουν, επειδή αναγνωρίζουν ότι η προσπάθεια να ξεπεράσεις μια δυσκολία είναι αυτό που εξασφαλίζει την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Δεν θα ήθελαν λοιπόν να στερήσουν από τα παιδιά τους μια τέτοια πολύτιμη εμπειρία.

Οι γονείς αυτοί αντιλαμβάνονται την επιθυμία των παιδιών τους ν’ αγωνιστούν μόνα τους, με τη συμπαράσταση αλλά όχι με την καθοδήγηση και την επίβλεψη ενός προστατευτικού γονιού, ως κάτι υγιές που δεν πρέπει να τους το αρνηθούν. Ο Ντέμιαν του Χέρμαν Έσσε μιλάει για τους πολυάριθμους δρόμους προς την ανεξαρτησία:

«Αργά ή γρήγορα ο καθένας από μας πρέπει να κάνει το βήμα που θα τον χωρίσει απ’ τον πατέρα του, από τους συμβούλους του – ο καθένας από μας πρέπει να έχει την εμπειρία της σκληρής μοναξιάς… Εγώ ο ίδιος δεν αποχωρίστηκα ποτέ τους γονείς μου και τον κόσμο τους, το “φωτεινό” αυτό κόσμο, με κάποιο βίαιο αγώνα, αλλά προοδευτικά και σχεδόν αδιόρατα αποξενώθηκα. Λυπήθηκα που χρειάστηκε να γίνει έτσι και μου κόστισε πολλές δυσάρεστες ώρες όταν επισκεπτόμουν το πατρικό σπίτι».

Οι επισκέψεις στο πατρικό σπίτι μπορεί να γίνουν μια τρυφερή εμπειρία, αν δείξετε σταθερότητα στον αγώνα σας για ανεξαρτησία από τους γονείς σας. Κι αν γίνετε πρότυπο περηφάνιας κι αυταξίας για τα παιδιά σας, αυτά με τη σειρά τους θ’ αφήσουν τη φωλιά χωρίς εντάσεις κι αναταραχές.

Η Ντόροθυ Κάνφιλντ Φίσερ συνοψίζει πολύ όμορφα κάτι τέτοιο στο βιβλίο της. «Η μητέρα δεν είναι το άτομο που πάνω του θ’ ακουμπήσεις, αλλά το άτομο που θα κάνει αχρείαστο ένα τέτοιο στήριγμα». Έτσι είναι. Μπορείτε να αντιμετωπίσετε την εγκατάλειψη της φωλιάς ως ένα φυσικό γεγονός ή να τη φορτίσετε με τραύματα που θα καταδιώκουν το παιδί και τις σχέσεις του για πάντα. Αλλά κι εσείς ήσασταν κάποτε παιδί κι αν διδαχθήκατε καλά το μάθημα της ψυχολογικής εξάρτησης, τότε όταν παντρευτήκατε, ίσως ν’ αντικαταστήσατε τη μια εξάρτηση με κάποια άλλη.

 

Συνηθισμένες συμπεριφορές εξάρτησης και ενίσχυσης της εξάρτησης

- Νιώθετε ανήμποροι ν’ αφήσετε την οικογενειακή φωλιά, ή όταν την εγκαταλείπετε και οι δυο πλευρές είναι πικραμένες.

- Νιώθετε υποχρεωμένοι ή εξαναγκασμένοι να επισκεφθείτε, να τηλεφωνήσετε, να συνομιλήσετε ή οτιδήποτε άλλο με κάποιους.

- Ζητάτε την άδεια του/της συζύγου για καθετί, να ξοδέψετε χρήματα, να μιλήσετε ή να πάρετε το αυτοκίνητο.

- Παραβιάζετε τα μυστικά του άλλου, ψάχνοντας για παράδειγμα τα συρτάρια και τα ημερολόγια των παιδιών σας.

- Λέτε «Δεν θα μπορούσα πότε να του πω πώς νιώθω, γιατί δεν θα του άρεσε».

- Νιώθετε κατάθλιψη και ακινητοποιείστε μετά το θάνατο του αγαπημένου προσώπου.

- Έχετε προκαθορισμένες απόψεις για το πώς πρέπει να είναι ο σύζυγος, οι γονείς, τα παιδιά.

- Νιώθετε υποχρεωμένοι να κάνετε μια συγκεκριμένη δουλειά και ποτέ δεν δοκιμάζετε αυτή που σας αρέσει.

- Νιώθετε ταραχή από τη συμπεριφορά του συζύγου, των γονιών ή του παιδιού σας, λες και αυτό που εκείνοι είναι αποτελεί τμήμα του εαυτού σας.

- Εκπαιδεύεστε σ’ όλη σας τη ζωή για μια συγκεκριμένη δουλειά ή θέση. Ποτέ δεν ξεπερνάτε το στάδιο της εκπαίδευσης για να στηριχθείτε στον εαυτό σας.

- Πληγώνεστε απ’ όσα οι άλλοι λένε, νιώθουν, σκέφτονται ή κάνουν.

- Νιώθετε ευτυχισμένοι κι επιτυχημένοι μόνο όταν ο σύντροφός σας νιώθει έτσι.

- Δέχεστε τις διαταγές κάποιου.

- Επιτρέπετε σε κάποιον άλλο να παίρνει αποφάσεις για λογαριασμό σας ή ζητάτε πάντα συμβουλές προτού αποφασίσετε κάτι.

- «Μου χρωστάς πολλά, κοίτα τι έκανα για σένα». Μια φράση που σας θυμίζει τις υποχρεώσεις σας ώστε να παραμένετε εξαρτημένοι.

- Δεν κάνετε κάτι μπροστά στους γονείς ή στους ανωτέρους, επειδή δεν θα το εγκρίνουν. Δεν καπνίζετε, δεν πίνετε, δεν βρίζετε, δεν ρουφάτε τη σούπα σας ή οτιδήποτε άλλο, επειδή ο ρόλος σας είναι ρόλος υποταγής.

- Παραιτείστε απ’ τη ζωή όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο πεθάνει ή αρρωστήσει σοβαρά.

- Προσέχετε πώς μιλάτε σ’ έναν ανώτερο για να μη θυμώσει μαζί σας.

- Λέτε διαρκώς ψέματα σχετικά με τη συμπεριφορά σας και νιώθετε υποχρεωμένοι να διαστρεβλώνετε την αλήθεια ώστε «αυτοί» να μην εκνευριστούν.

 

Η ψυχολογική ανταμοιβή της εξάρτησης

Οι λόγοι που σας κρατούν προσκολλημένους σ’ αυτή την αυτομειωτική συμπεριφορά δεν είναι ιδιαίτερα πολύπλοκοι. Πιθανόν γνωρίζετε το αντάλλαγμα της εξάρτησης, ξέρετε όμως πόσο καταστροφικό είναι; Η εξάρτηση μπορεί να φαίνεται αβλαβής, στην πραγματικότητα όμως είναι ο εχθρός κάθε ευτυχίας κι ολοκλήρωσης. Παραθέτουμε κάποια οφέλη που έχετε όταν παραμένετε σε μια κατάσταση εξάρτησης:

- Η εξάρτηση σας θέτει υπό την προστασία των άλλων και σας παρέχει προνόμια μικρού παιδιού, δηλαδή να μην είστε υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά σας.

- Και όντας εξαρτημένοι μπορείτε να φορτώσετε τα λάθη σας στους άλλους.

- Αν εξαρτιέστε απ’ τους άλλους, δεν είστε υποχρεωμένοι να προσπαθήσετε και να διακινδυνεύσετε την αλλαγή. Είστε ασφαλείς στηριζόμενοι σ’ αυτούς που θ’ αναλάβουν την ευθύνη για σας.

-Νιώθετε καλά με τον εαυτό σας επειδή ικανοποιείτε τους άλλους. Μάθατε ότι για να είστε καλοί πρέπει ν’ αρέσετε στη μαμά και τώρα τα υποκατάστατα της μαμάς σας εκμεταλλεύονται.

- Αποφεύγετε την ενοχή όταν συμπεριφέρεστε επικυρωτικά. Είναι ευκολότερο να συμπεριφέρεστε έτσι από το να εκμηδενίσετε την ενοχή.

- Δεν χρειάζεται να κάνετε επιλογές ή να πάρετε αποφάσεις για τον εαυτό σας. Ακολουθείτε το πρότυπο των γονιών, του/της συζύγου ή του ατόμου απ’ το οποίο εξαρτιέστε. Όσο πιστεύετε ό,τι πιστεύουν και νιώθετε ό,τι νιώθουν, δεν θα χρειαστεί να κοπιάσετε για να καθορίσετε πώς θα σκεφτείτε ή πώς θα νιώσετε.

- Αφού εκχωρείτε τα πάντα στους άλλους, είναι απλούστατα πολύ πιο εύκολο να είστε οπαδοί παρά ηγέτες. Κάνετε ό,τι σας λένε κι αποφεύγετε τις φασαρίες, έστω κι αν δεν σας αρέσει που νιώθετε οπαδός. Είναι πιο απλό από το να αναλάβετε τον κίνδυνο να είστε ο εαυτός σας. Η εξάρτηση είναι απαίσια, γιατί σας υποβιβάζει από τη θέση ενός ολοκληρωμένου, ανεξάρτητου ατόμου.

 

Τρόποι για ν’ απαλλαγείτε από την εξάρτηση

- Διατυπώστε την προσωπική σας «διακήρυξη της ανεξαρτησίας», στην οποία θα αναφέρετε πώς θέλετε να λειτουργείτε στις σχέσεις σας, όχι εκμηδενίζοντας το συμβιβασμό, αλλά σαρώνοντας αλύπητα κάθε εκμετάλλευση.

- Συζητήστε με κάθε άτομο που νιώθετε ότι είστε ψυχολογικά εξαρτημένοι απ’ αυτό. Δηλώστε του την πρόθεση σας να λειτουργήσετε ανεξάρτητα, εξηγήστε του πώς νιώθετε όταν κάνετε κάτι απλώς από υποχρέωση. Είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να ξεκινήσετε, επειδή οι άλλοι πιθανόν να μην έχουν καν συνειδητοποιήσει πώς νιώθετε όντας εξαρτημένοι.

- Βάλτε στόχο σας ν’ αντιμετωπίσετε τα κυριαρχικά άτομα στη ζωή σας. Δοκιμάστε ξαφνικά να πείτε «Όχι, δεν το θέλω αυτό» κι ελέγξτε την αντίδραση που θα προκαλέσει στο άλλο άτομο η δήλωση σας αυτή.

- Κανονίστε μια συνάντηση με τον κυρίαρχο σύντροφο σας σε μια στιγμή όπου δεν θα νιώθετε ότι απειλείστε. Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης εξηγήστε του πως μερικές φορές νιώθετε υποταγμένοι, ότι σας εκμεταλλεύεται κι ότι επιθυμείτε να καθορίσετε έναν κώδικα που θα του επιτρέπει να καταλαβαίνει πότε αισθάνεστε έτσι, ώστε να μη θίγετε όλη την ώρα αυτό το θέμα. Ένα απλό άγγιγμα του αυτιού ή ο αντίχειρας στο στόμα θα σημαίνουν πως εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή νιώθετε υποταγμένοι.

- Τη στιγμή που νιώθετε να σας καταπιέζουν ψυχολογικά πείτε το στον άλλο κι ύστερα αντιδράστε με τον τρόπο που εσείς θέλετε.

- Θυμίστε στον εαυτό σας ότι οι γονείς, οι σύζυγοι, οι φίλοι, τ’ αφεντικά, τα παιδιά κι όλοι οι άλλοι συχνά δεν εγκρίνουν τη συμπεριφορά σας, μα ότι αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το τι είστε εσείς. Είναι δεδομένο ότι σε κάθε σχέση θα συναντήσετε την επιτίμηση. Αν την περιμένετε, τότε δεν θα σας επηρεάσει. Κατ’ αυτό τον τρόπο μπορείτε να εκμηδενίσετε πολλούς απ’ τους δεσμούς εξάρτησης που σας υποδουλώνουν συναισθηματικά.

- Ακόμη κι αν εσκεμμένα αποφεύγετε τα κυριαρχικά άτομα (γονείς, σύζυγο, αφεντικά, παιδί), εξακολουθείτε να ελέγχεστε απ’ αυτούς ακόμη κι όταν απουσιάζουν, αν νιώθετε συναισθηματική ακινητοποίηση εξαιτίας τους.

- Αν νιώθετε υποχρέωση να κάνετε μια επίσκεψη, αναρωτηθείτε αν εσείς θα θέλατε να σας επισκεφτεί κάποιος μόνο και μόνο επειδή νιώθει υποχρεωμένος. Αν όχι, τότε κάντε την ίδια παραχώρηση σ’ όσους μεταχειρίζεστε κατ’ αυτό τον τρόπο και κουβεντιάστε το μαζί τους. Δηλαδή, αντιστρέψτε τη λογική και δείτε πόσο πράγματι αναξιοπρεπής είναι μια σχέση που διατηρείται από υποχρέωση.

- Αποφασίστε να βγείτε από το ρόλο της εξάρτησης κάνοντας μια εθελοντική εργασία, διαβάζοντας,” προσλαμβάνοντας μπέιμπυ-σίτερ (έστω κι αν δεν μπορείτε ν’ ανταποκριθείτε οικονομικά), βρίσκοντας μια δουλειά από την οποία μπορεί να μην αμείβεστε καλά. Γιατί; Απλούστατα θα εκτιμήσετε τον εαυτό σας πολύ περισσότερο και αυτή η ανταμοιβή είναι κατά πολύ υψηλότερη σε χρήμα και σε χρόνο.

- Φροντίστε να είστε οικονομικά ανεξάρτητοι, δίχως δεσμεύσεις και χρέη. Είστε σκλάβοι αν χρειάζεται να ζητήσετε χρήματα. Αν κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, φροντίστε να κερδίζετε δικά σας με οποιονδήποτε δημιουργικό τρόπο μπορείτε να επινοήσετε.

- Αφήστε τους να φύγουν, αν θέλουν. Φύγετε κι εσείς! Σταματήστε να δίνετε διαταγές! Σταματήστε να δέχεστε διαταγές!

- Αναγνωρίστε την επιθυμία σας για μοναχικότητα και μην αισθάνεστε υποχρεωμένοι να μοιράζεστε καθετί που νιώθετε και γνωρίζετε με κάποιον άλλο. Είστε μοναδικό και ιδιαίτερο άτομο. Αν νιώθετε ότι πρέπει να μοιράζεστε τα πάντα, τότε δεν επιλέγετε και φυσικά είστε εξαρτημένοι.

- Επιτρέψτε στο παιδί σας να έχει το δωμάτιο του. Παραχωρήστε του ένα χώρο που να μπορεί να ελέγχει και στο βαθμό που αυτό δεν είναι βλαβερό, επιτρέψτε του να αποφασίζει για την οργάνωσή του. Το στρωμένο κρεβάτι δεν αποτελεί ένδειξη καλύτερης ψυχολογικής υγείας από το ξέστρωτο, έστω κι αν σας έχουν διδάξει το αντίθετο. 

- Σε μια παρέα συναναστραφείτε και με άλλους ανθρώπους, πέρα απ’ το σύντροφο σας. Μη νιώθετε υποχρεωμένοι να είστε συνεχώς μ’ αυτό το άτομο. Χωριστείτε, μα όταν η παρέα διαλυθεί ξαναενωθείτε. Θα διπλασιάσετε έτσι τις γνώσεις και τις εμπειρίες σας.

- Αν εσείς θέλετε να πάτε στον κινηματογράφο κι ο σύντροφος σας να παίξει τένις, κάντε το. Δεχθείτε μεγαλύτερα διαστήματα αποχωρισμού και τότε οι στιγμές που θα είστε μαζί θα είναι πιο ευτυχισμένες και πιο γοητευτικές.

-Ταξιδέψτε μόνος ή με φίλους και μη νιώθετε προσκολλημένοι στο σύντροφο σας. Όταν επιστρέψετε θα νιώσετε πιο έντονα κοντά στο σύζυγο σας και θα έχετε επωφεληθεί εξίσου από τις χωριστές στιγμές σας.

- Να θυμάστε πάντα ότι δεν είστε υπεύθυνοι για την ευτυχία των άλλων. Οι άλλοι κάνουν τον εαυτό τους ευτυχισμένο. Έτσι, μπορείτε αληθινά να απολαύσετε τη συντροφιά κάποιου άλλου. Μα, αν νιώθετε ότι αποστολή σας είναι να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους, τότε είστε ένα εξαρτημένο άτομο, που αντίστοιχα θα νιώθετε θλίψη όταν οι άλλοι δυστυχούν. Ή, ακόμη χειρότερα, θα νιώθετε πως εσείς τους κάνατε δυστυχισμένους. Είστε υπεύθυνοι μόνο για τα συναισθήματά σας και το ίδιο ισχύει για όλους τους άλλους. Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τα συναισθήματα σας εκτός από σας τους ίδιους.

- Θυμηθείτε ότι η συνήθεια δεν αποτελεί δικαιολογία για να κάνετε κάτι. Επειδή ακριβώς είστε υποταγμένοι στους άλλους, δεν επιτρέπεται να αφήνετε να συμβεί κάτι τέτοιο.

Η ουσία της αποτελεσματικής ζωής και ανατροφής των παιδιών είναι η ανεξαρτησία. Κατά τον ίδιο τρόπο, το σήμα κατατεθέν ενός πετυχημένου γάμου είναι η κατά το δυνατόν μικρότερη συγχώνευση των δύο συζύγων και μια εξαρχής συμφωνημένη αυτονομία και αυτοδυναμία. Κι ενώ μπορεί να νιώθετε πραγματικό φόβο προκειμένου να αποκολληθείτε απ’ την κατάσταση εξάρτησης, αν ρωτήσετε αυτούς από τους οποίους εξαρτιέστε συναισθηματικά, θ’ ανακαλύψετε προς μεγάλη σας έκπληξη ότι θαυμάζουν εκείνους που σκέφτονται κι ενεργούν για τον εαυτό τους. Μια ακόμη ειρωνεία. Θα εισπράξετε περισσότερο σεβασμό επειδή είστε ανεξάρτητοι, ιδιαίτερα απ’ αυτούς που προσπαθούν να σας κρατήσουν υποταγμένους.

Η οικογενειακή φωλιά είναι ένας όμορφος τόπος για ν’ αναπτυχθεί ένα παιδί, η εγκατάλειψή της όμως είναι ακόμη πιο όμορφη και έτσι είναι δυνατόν να την αντιληφθεί, τόσο αυτός που φεύγει όσο κι εκείνος που μένει.

© 2017 Πανελλήνιος Σύλλογος Ρέικι

Επιλογές Χρήστη

Πιέστε ≡ για να εμφανιστεί το μενού.